در پاسخ به بیانیه ی چهارم شورای هماهنگی راه سبز امید – “خشم کوچه در مشت توست”

رهبران واقعی جنبش در “حصر خانگی” نه که در زندان اند! جوانان، دانشجویان و نیروهای مبارز ضمن تبریک تولد “میر بزرگوار جنبش” به جریان های اصلاح­طلب اعلام می دارند که روز دهم اسفند را برای راهپیمایی نمی پذیرند. انتخاب این روز هدفی جز متشنج نگه داشتن فضایِ ملتهبِ جامعه با هزینه های انسانی و استفاده ی سیاسی از نتایج آن ندارد. فضای متشنج امکان تفکر و سازمان­یابی از پایین را از نیروهای مبارز می گیرد و دست فرصت­طلبان را در بالا باز می گذارد. اصلاح طلبان مردم را پشت سر خوهند گذاشت. آنها باید بدانند که اگر امروز شعار ها ی مردم معترض “ساختارشکنانه” و علیه کلیت “رژیم” است، پس دیگر نیازی به نمایندگان رژیم ( به عنوان رهبران جنبش) هم نیست. مردم اکنون فراتر از قانون “آنها”تصمیم می گیرند. این جنبش دیگر “سید” نمی خواهد. اینگونه فرصت­طلبی ها در حالی که رهبران واقعی ِ طبقات مزدبگیر و ستم دیده ی مردم دست و پای بسته در زندان ها و بیمارستان ها بایکوت رسانه ای می شوند تنها در جهت تعدیل خواست های جنبش انقلابی مردم ایران است.  نگرانی واقعی مردم “حصر خانگی” رهبرانِ لایه های اصلاح­طلب جمهوری اسلامی نیست. ما همه مدت هاست که در حصر خانگی هستیم!  نگرانی ما فقر فزاینده ی طبقات مزدبگیر، بیکاری همه­گیر، بیماری و فاصله ی عمیق ِطبقاتی است.
اکنون ما اعلام می داریم که به دنبال تغییرات واقعی اقتصادی و سیاسی هستیم. و علیرغم خواست رسانه های مصادره­گر شعار ما “یا مهدی” و ” یا حسین” نیست.  این “ساختار” سیاسی و “بنیانگذار” آن، انقلاب مردم ایران را در سال 57 به “آسمان” فرستادند و “نورانی” کردند. اکنون شعار های ما مردم فراتر از این “ساختار” و “بنیانگذار” آن است. ما از آسمان طلب کمک نمی کنیم: نیروی تغییر در دستان ماست. و رهبران ما نه در مرکز توجه رسانه ها که در گوشه ی تاریک و سرد زندان های این رژیم  دژخیم اند.
رهبران لایه های اصلاح­طلب  موضع خود را در برابر خواست ساختارشکنانه ی جنبش انقلابی مردم ایران روشن نکردند و همچنان در بازیچه بودن مردم در تغییرات سیاسی تاکید دارند. (همانطور که در بیانیه تنها “صدا” ی اعتراض برای آزادیِ “رهبران” اند در “گوش” ِحاکمیت! مرز ِ طبقات ِرنج­دیده و غارت شده ی مردم در این مبارزه از جریان های نفع­طلب جداست. نقش مردم هم در این مبارزه نه بعنوان وسیله بلکه عامل و سازمان­ده در برابر حاکمیت است. جنبش مردمی ایران هزینه هایی که در تمام این سال ها داده است را فدای خواست های جریان های نفع­طلب ِ سیاسی نمی کند.
مبارزه ی جوانان و زنان و دانشجویان و همه ی طبقات ستم­دیده و استثمارشده ی ایران در متن واقعیت اقتصادی و اجتماعی واقع است نه بر “سنت الهی”. و با اتکاء به توان ِ فکر و دستان هم­اینان به پیروزی می رسد.
کمیته ی ایجاد تشکل چپ مستقل (کمیته ی مستقل دانشجویان چپ)
8 اسفند 89
رونوشت به:
خبرگزاری BBC  فارسی
خبرگزاری ایرنا
سایت جنبش راه سبز (جرس)
و سایت ها و خبرگزاری های دیگر
Advertisements

About Ava

وبلاگنویس
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to در پاسخ به بیانیه ی چهارم شورای هماهنگی راه سبز امید – “خشم کوچه در مشت توست”

  1. کژدم says:

    یاران
    با اینکه نوشتهٔ شما به سختی قابل فهم است و مرز گفتار شما و «سبز مذهبی» درهم پیچیده است؛ اما میتوان فهمید که چند نفری پیدا شده اند که نمیخواهند بخشی از یک «گلّه» باشند؛ اما لطف کنید و توضیح دهید که منظورتان از «چپ مستقل» چیست؟ آیا چپگرایان دیگر «مستقل» نیسستند؟ یا اینکه تنها برای «اظهار وجود» خود را اینچنین نام نهاده اید؟ برنامهٔ موقت و برنامهٔ کلان شما چیست؟ چون من اصولا آدمی نیستم که به سادگی به باوری برسم «چون به اندازهٔ کافی جوان نیستم» لطف کنید به جای فرستادن رونوشت به بی بی سی و سایر خبرگذاریها اندکی در رابطه با خودتان توضیح دهید که چه میخواهید؟ آیا استراتژی تعریف شده ای دارید؟ برنامهٔ میان مدت مبارزاتی تان چیست؟ و از اینگونه مسائل قابل لمس؛ و گرنه «چپ مستقل» زیاد گویای احوال شما نیست؛ مگر آنکه شما هم مثل اصلاح طلبان میخواهید که دیگران مثل«گله» دنبالتان را بیفتن؟
    با سپاس
    کژدم

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s